Quotes over de bandleden
Meer reacties van recensenten, programmeurs en publiek zijn te lezen in het oude en nieuwe gastenboek.

Mariëlla Tirotto - zang

 “…Mariëlla Tirotto, een Italiaans/Nederlandse schoonheid met een diepe zwoele stem…weten iedere keer weer het publiek voor zich te winnen en dat komt niet in de laatste plaats door Mariëlla, die het publiek weet te bespelen met haar humor en toegankelijkheid…” (Eric Campfens, Barnowlblues)

 “…Een powervrouw met een grote stem en veel humor…In een business, die steeds meer om uiterlijke schijn dan om echte inhoud draait, blijkt Tirotto’s houding ontwapenend en verfrissend eerlijk…met een stem, die in de rokerig-rauwe diepte soms aan de androgyne pop-chanteuse Grace Jones (»Slave To The Rhythm») herinnert…” (Hans von Draminski, Hilpoltsteiner Zeitung)

 “…Mariëlla Tirotto erotiseert in "Flames"...een uitgesproken fascinerende zangeres, die met haar diepe, rauwe, of, om het maar rechtuit te zeggen, erotische stem, te overtuigen weet…” (Tobias Tschapka, Donaukurier)

  “…Bijzonder veel indruk maakt in de eerste plaats de frontvrouw. Met haar krap 1.60m lengte en haar Zuid-Europese uiterlijk lijkt ze in niets op het blues-archetype. Deze overweging wordt echter afgestraft door haar stem. Donker, diep en kelig is deze en daarmee totaal anders dan haar verschijning vermoeden laat. Het timbre en de articulatie doen soms denken aan Grace Jones, soms aan Tina Turner…Mariëlla Tirotto’s podiumpresentatie is voortreffelijk, haar gedrag sympathiek en ze kan verdomd goed zingen…” (Claus Kohlmann, Hildesheimer Allgemeine Zeitung)

 “…Bedankt…het was erg leuk om het podium met je te delen…cool!!! Je hebt een diepe en aparte stem..Ik hou van je stijl!!!...” (Maurizio Pugno, Maurizio Pugno Organ Trio)

 “…Mariëlla met een ‘performance’ om even stil van te worden…” (Freddy, Rootsville)

 “Prachtige stem, doet een beetje in het laag denken aan Eartha Kitt, een van mijn favoriete zangvrouwen” (Nicko Christiansen, Livin’ Blues Xperience)

 “…Mariëlla Tirotto, een Italiaans/Nederlandse schoonheid, voorzien van een zwoele lage stem, zingt vanuit haar emoties…” (Ton Kok, Bobtjes Bluespages)

 “…Een superbe stem, het register van Eartha Kitt, Etta James….. bij een schijnbaar fragiele en kwetsbare lady…” (Michel Preumont, Rootsville)

 “…Deze kleine dame heeft heel wat pit en inhoud (haar stem)…” (Jean-Paul Sabyn, Bealestreet Radio)

 “…Mariëlla Tirotto heeft een geweldige strot…Ze verspreidt haar sterke kanten over een uitgebreid muzikaal bereik zoals pop, rock, blues, funk, soul en jazz…Vol emotie, charme en melancholie…” (Rainer Molz, Monsters and Critics)

 “…Vocaal reikt het stembereik van Mariëlla Tirotto veel verder dan enkel blues en doet ze met momenten zelfs denken aan Nina Simone. Of het nu jazz, funk, rock of blues is, haar stem dekt alle ladingen…” (Blueswalker, Rootstime)

 “…Mariella bezit een stem-geluid wat je niet zomaar ergens onder kan scharen, of het moeten zeer oude Jazz-corifeen zijn als Eartha Kitt, Carmen Mc.Cray en ook Cassandra Wilson. Het is een geluid wat vele kanten herbergt, n.l. een laag donker geluid, met een prachtige vibratie erin, en een ander keer zingt ze met een rauwe stem, die dan vervolgens weer om draait in een liefkozend geluid, waar je de rillingen van over je huid krijgt…” (Frank van Engelen, Bluesiana Purmerend)

 “…Dat de stem van Mariëlla bijzonder geschikt is voor de zwoele blues en jazz, blijft natuurlijk een persoonlijke voorkeur, maar het is wél een feit. Een vergelijking met Diana Schuur en Peggy Lee durf ik dan ook wel te doen…” (Dr. Blues, The Bluesman)

 “…Mariëlla heeft een diepe, kenmerkende en rauwe stem en toont met haar zang aan dat ze gewoon veel muziekstijlen aan kan…Mariella’s stem was weer vuurwerk. Ze kan geweldig uithalen maar doet het ook geweldig in rustige nummers…Tel bij dit alles de passie, het vuur en de emoties op, waarmee ze haar optreden presenteert en je hebt het hier over een zangeres en showvrouw pur sang...” (Fons Kersbulck, Bluesmagazine)

 “…De titel track, een langzame, indringende track, onthult pas goed Mariëlla’s hese, Bluesy stem…” (Jamie Hailstone, Blues Matters)

 “…Het gezicht van de band is zangeres “Mariëlla Tirotto” die beschikt over een weergaloze stem…” (Babs van Geffen, Bluesrockpagina)

 “…Heerlijke band met een gouden strot in front…” (Peter van Maris, Het Wapen van Hilversum)

 “…Mariëlla blijkt een uitstekende zangeres te zijn die niet alleen met blues overweg kan…” (Ben Vanhoegaerden, MazzmuzikaS)

 “..Mariella wist ons te verblijden met haar mooie jazzy blues stem die van genuanceerd tot overweldigend via de speakers tot ons kwam...”  (Jack, Jack’s Blues)

 “…Hoe dan ook, met zo'n stem moet je het kunnen maken..... Als het wijn was  zou ik kunnen spreken van donkerzwart bosfruit met volle houttonen en een ellenlange afdronk…” (Sante Brun, recensent)

 “…De half-Italiaanse Tirotto heeft een doorrookte stem die je overeind doet schieten in je stoel. Heel diep, ze is een donkere contra-alt. Ze heeft een dijk van een stem en kan alles. Mariëlla Tirotto past niet in een hokje…” (Nico Koolsbergen, Brabants Dagblad)

 “…Het is die stem die zo mateloos boeit….Warm, diep, rauw, met de potentie van een kanon, dan weer zacht en ingetogen, maar je proeft de ingehouden kracht…” (Hans Jacobs, De Gelderlander)

 “…De warme relaxte stem van de slanke, donkergelokte Mariëlla hangt in tussen blues en jazz…” (Anke Mensink, Block)

"…Wat een stem en wat een mens zeg, geweldig, top!!..." (Harry Radstake, Bluestown, RTV Raalte)

 “…Mariëlla Tirotto heeft een lage, hese stem die soms associaties oproept aan de onvolprezen Cassandra Wilson…” (Jean Paul Heck, De Telegraaf)

Harald Koll – gitaar

“…het fantastische gitaarwerk van Harold, dat een hoog Santana gehalte heeft is erg goed…Uitstekend gitaarwerk van Harald…”  (Babs van Geffen, Bluesrockpagina)

 “…en het felle gitaarwerk vervolmaken een prachtige vertolking van deze klassieker…” (Eric Campfens, Barnowlblues)

 “…Dit alles omlijst door prachtig gitaarwerk van Harald Koll…” (Dr. Blues, The Bluesman)

 “…Confused Woman’s Blues’ met een heerlijke Harald Koll op de guitar…” (Freddy, Rootsville)

 “…Confused womans blues…een huilende gitaar… Window of my eyes, een slepende slide gitaar, een gevoelig nummer waar je kippenvel van krijgt... opnieuw, een felle gitaar…” (Michel Preumont, Rootsville)

 “…verbaasde gitarist en gelegenheidsbassist Harald Koll zelfs meerdere malen, maar ook in het bijzonder met zijn versie van Litte Wing…” (Fons Kersbulck, Bluesmagazine)

 “…Wat het gitaarwerk betreft…knap soleerwerk zonder meer…” (Blueswalker, Rootstime)

 “…de gretig spelende gitarist Harald Koll…” (Eric Campfens, Barnowlblues)

 “…Niet te vergeten de hoogst bedreven gitarist…veranderen het Hafenhaus bij tijd en wijle in een danstent…” (Karl-Heinz Janssen, Emder Zeitung)

 Zijn timing is karakteristiek…de aanslag krachtig…met veel speelgevoel geven deze nummers een sterke dynamiek en overtuigende uitstraling.

De man heeft een rijk vocabulaire in de vingers en weet daarmee op mooie wijze te overtuigen (Stefan Woldach, Akustik Gitarre)

 “…Harald Koll's gitaartechniek is superb en hij heeft de vaardigheid om pakkende melodische stukken te schrijven…” (Henk te Veldhuis, Bridge Guitar Reviews) 

Michel de Kok – bluesharp

“…Neem nu ‘Somewhere Down The Road’, een dijk van een nummer met een sublieme Michel De Kok op de bluesharp…” (Freddy, Rootsville)

 “…Michel’s scheurende harmonicaspel tilt de lange slowblues ‘Confused woman’s blues’ naar het ultieme kippenvelmoment…” (Kris Vermeulen, Keys & Chords)

 “…Het gevoel, de emotie en vooral de passie die hij met zijn bluesharp kan overbrengen is van een fenomenaal niveau. Een naam om te onthouden. Diverse malen heeft hij die avond de mensen kippenvel bezorgd…” (Fons Kersbulck, Bluesmagazine)

 …voortreffelijke Mississippi Saxofoon hoor je dan weer bij Michel de Kok…” (Blueswalker, Rootstime)

 “…Confused womans blues met een mondharmonica in de geest van Ennio Morricone…” (Michel Preumont, Rootsville)

 “…de uiterst subtiele bluesharp van Michel…” (Babs van Geffen, Bluesrockpagina)

 “…en ingetogen bluesharpspel van Michel de Kok…” (Dr. Blues, The Bluesman)

 “…wederom top net zoals het subtiele harmonicawerk van Michel de Kok…” (Ben Vanhoegaerden, MazzmuzikaS)

 “…en doet het mooie harmonicawerk van Michel de Kok goed uitkomen…” (Jamie Hailstone, Blues Matters)

 “…Michel de Kok laat gelijk horen, dat hij de harmonica kan laten huilen, zoals Toots Thielemans dat doet…” (Bert Lek, Bobtje’s Bluespages)

 “…een stevig fundament, waarop bluesharpvirtuoos Michel de Kok…” (Eric Campfens, Barnowlblues)

Heins Greten – basgitaar / piano

“…Herman Broods “Window of my Eyes focust op het muzikale talent van toetsenman Heins Greten…”
(Noel Verleyen, Back to the Roots)

 “…“Windows Of My Eyes” geworden, dat begint met een schitterende piano intro…” (Babs van Geffen, Bluesrockpagina)

 “…De baspartijen die Heins Greten speelt zijn absoluut een waar genoegen om aan te horen, gedegen en spannend…”
(Wil Wijnhoven,Bluesbreeker)

 “…een funky bassolo…” (Michel Preumont, Rootsville)

 “…En dit alles wordt netjes en strak ondersteund door een ritmesectie die retestrak zit…” (Blueswalker, Rootstime)

 “…De begeleiding door de strakspelende drummer John Kakiay, gastpercussionist Onny Tuhumena en bassist Heins Greten zorgden voor een stevig fundament…” (Eric Campfens, Barnowlblues)

 “…en Window of my Eyes. Klasse gewoon, en vooral die gelijktijdige solo van Bas en Harp in het laatst genoemde nummer…” (Frank van Engelen, Bluesiana Purmerend)

 “…‘Window Of My Eyes’ met een heerlijk pianospel van Heins Greten…” (Freddy, Rootsville)

 “…kwam basgitarist en toetsenist Heins Greten (de man van Mariëlla) weer heel erg tot zijn recht bij het spelen van de cover Window Of My Eyes op het klavier…” (Fons Kersbulck, Bluesmagazine)

John Kakiay - drums

“...is de band strak. Dat ligt voor het grootste deel aan de fenomenale drummer John Kakiay. Hij is een grootmeester wat grooves betreft. Zo soepel als hij in de meest verschillende stemmingen tot swingen komt, dat kunnen er maar weinigen…” (Claus Kohlmann, Hildesheimer Allgemeine Zeitung)

 “…Zo scoorde slagwerker John Kakiay met een zinderende drumsolo, bijna overstemd door het applaus en gejuich van het publiek…” (Fons Kersbulck, Bluesmagazine)

 “…op alle stukken zijn de talenten van drummer John Kakiay hoorbaar. De kleine man met de enorme koptelefoon op zijn hoofd, schakelt moeiteloos van het ene ritme over op het andere…” (Bert Lek, Bobtje’s Blues Pages)

 “…En dit alles wordt netjes en strak ondersteund door een ritmesectie die retestrak zit…” (Blueswalker, Rootstime)

 “…De begeleiding door de strakspelende drummer John Kakiay, gastpercussionist Onny Tuhumena en bassist Heins Greten zorgden voor een stevig fundament…” (Eric Campfens, Barnowlblues)

 “…Drummer John Kakiay blijkt over een vaste hand en strak ritmegevoel te beschikken…” (Ton Kok, The Bluesman)