Mariëlla Tirotto: leadzang (foto: Marco van Rooijen, Bluesmagazine.nl)

Gezicht van de band is de explosieve half-Italiaanse zangeres Mariëlla Tirotto (echtgenote van Heins Greten), die met haar soms zwoele, soms rauwe stem
de ene keer haar emoties fluistert en dan weer uitschreeuwt.
Hoewel haar stem regelmatig vergeleken wordt met die van met zangeressen als Etta James, Carmen McRae, Cassandra Wilson, Eartha Kitt, Diane Schuur, Grace Jones en Tina Turner heeft zij een onmiskenbaar karakteristiek geluid.
Ze verscheen op de nationale tv, heeft samengewerkt met o.a. Bob Malach, Ronald Snijders en Carlo de Wijs, heeft samen gespeeld met o.a. Rolf Delfos, Chris Strik, Gé Bijvoet, Eelco Gelling en gast-optredens gedaan bij o.a. Maurizio Pugno. 

In Nederland is ze bekend geworden met haar jazz cd Stranger en haar eigen jazz-quintet (optredens bij o.a. Barend en Van Dorp/ NPS radio/ Vara Radio) waarin jazz-corifeeën als saxofonist Rolf Delfos, fluitist Ronald Snijders en Bob Malach (deze Amerikaanse tenorsaxofonist toerde een hele tijd geleden nog met de Steve Miller Band) de revue passeren. Veelzijdigheid is haar troef, in de loop der jaren zong ze in verschillende bands zowel pop, rock, soul en funk als blues en jazz.

What you see:

• een half-Italiaanse, tengere, 1,59 m kleine vrouw
• ultra-vrouwelijk en exotisch
• lange zwarte haren, lange nagels
• extravagante, kleurige fladderjurkjes en -rokjes 
• pumps of laarzen met een stiletto hak
• iemand met  - letterlijk - vele gezichten                                                                                                   

What you get:

• een vat vol tegenstellingen, iemand met - figuurlijk - vele gezichten
• explosief, één brok dynamiet maar ook... subtiele ingetogenheid
• felheid, rauwheid maar ook... breekbaarheid en kwetsbaarheid
• een donkere, lage , zware stem, die soms omfloerst en fluisterend, soms heftig, ruig en op orkaankracht klinkt
• een stem als van een "big fat mama"; de vergelijking met negerinnen als Etta James, Carmen McRae, Cassandra Wilson,  Eartha Kitt, Diane Schuur, Grace Jones en Tina Turner is gemaakt

 “…Mariëlla Tirotto, een Italiaans/Nederlandse schoonheid met een diepe zwoele stem…weten iedere keer weer het publiek voor zich te winnen en dat komt niet in de laatste plaats door Mariëlla, die het publiek weet te bespelen met haar humor en toegankelijkheid…” 
(Eric Campfens, Barnowlblues)

“…Een powervrouw met een grote stem en veel humor…In een business, die steeds meer om uiterlijke schijn dan om echte inhoud draait, blijkt Tirotto’s houding ontwapenend en verfrissend eerlijk…met een stem, die in de rokerig-rauwe diepte soms aan de androgyne pop-chanteuse Grace Jones (»Slave To The Rhythm») herinnert…” 
(Hans von Draminski, Hilpoltsteiner Zeitung)

“…Mariëlla Tirotto erotiseert in "Flames"...een uitgesproken fascinerende zangeres, die met haar diepe, rauwe, of, om het maar rechtuit te zeggen, erotische stem, te overtuigen weet…” 
(Tobias Tschapka, Donaukurier)

 “…Bijzonder veel indruk maakt in de eerste plaats de frontvrouw. Met haar krap 1.60m lengte en haar Zuid-Europese uiterlijk lijkt ze in niets op het blues-archetype. Deze overweging wordt echter afgestraft door haar stem. Donker, diep en kelig is deze en daarmee totaal anders dan haar verschijning vermoeden laat. Het timbre en de articulatie doen soms denken aan Grace Jones, soms aan Tina Turner…Mariëlla Tirotto’s podiumpresentatie is voortreffelijk, haar gedrag sympathiek en ze kan verdomd goed zingen…”
(Claus Kohlmann, Hildesheimer Allgemeine Zeitung) 

“…Bedankt…het was erg leuk om het podium met je te delen…cool!!! Je hebt een diepe en aparte stem..Ik hou van je stijl!!!...” 
(Maurizio Pugno, Maurizio Pugno Organ Trio)

“…Mariëlla met een ‘performance’ om even stil van te worden…” 
(Freddy, Rootsville)

“Prachtige stem, doet een beetje in het laag denken aan Eartha Kitt, een van mijn favoriete zangvrouwen”
(Nicko Christiansen, Livin’ Blues Xperience) 

“…Mariëlla Tirotto, een Italiaans/Nederlandse schoonheid, voorzien van een zwoele lage stem, zingt vanuit haar emoties…” 
(Ton Kok, Bobtjes Bluespages)

“…Een superbe stem, het register van Eartha Kitt, Etta James….. bij een schijnbaar fragiele en kwetsbare lady…” 
(Michel Preumont, Rootsville)

“…Deze kleine dame heeft heel wat pit en inhoud (haar stem)…” 
(Jean-Paul Sabyn, Bealestreet Radio)

“…Mariëlla Tirotto heeft een geweldige strot…Ze verspreidt haar sterke kanten over een uitgebreid muzikaal bereik zoals pop, rock, blues, funk, soul en jazz…Vol emotie, charme en melancholie…” 
(Rainer Molz, Monsters and Critics)

“…Vocaal reikt het stembereik van Mariëlla Tirotto veel verder dan enkel blues en doet ze met momenten zelfs denken aan Nina Simone. Of het nu jazz,
funk, rock of blues is, haar stem dekt alle ladingen…” 
(Blueswalker, Rootstime)

“…Mariella bezit een stem-geluid wat je niet zomaar ergens onder kan scharen, of het moeten zeer oude Jazz-corifeen zijn als Eartha Kitt, Carmen Mc.Cray en ook Cassandra Wilson. Het is een geluid wat vele kanten herbergt, n.l. een laag donker geluid, met een prachtige vibratie erin, en een ander keer zingt ze met een rauwe stem, die dan vervolgens weer om draait in een liefkozend geluid, waar je de rillingen van over je huid krijgt…” 
(Frank van Engelen, Bluesiana Purmerend)

“…Dat de stem van Mariëlla bijzonder geschikt is voor de zwoele blues en jazz, blijft natuurlijk een persoonlijke voorkeur, maar het is wél een feit. Een vergelijking met Diana Schuur en Peggy Lee durf ik dan ook wel te doen…”
(Dr. Blues, The Bluesman)

“…Mariëlla heeft een diepe, kenmerkende en rauwe stem en toont met haar zang aan dat ze gewoon veel muziekstijlen aan kan…Mariella’s stem was weer vuurwerk. Ze kan geweldig uithalen maar doet het ook geweldig in rustige nummers…” 
(Fons Kersbulck, Bluesmagazine)

“…De titel track, een langzame, indringende track, onthult pas goed Mariëlla’s hese, Bluesy stem…” 
(Jamie Hailstone, Blues Matters)

“…Het gezicht van de band is zangeres “Mariëlla Tirotto” die beschikt over een weergaloze stem…” 
(Babs van Geffen, Bluesrockpagina)

“…Heerlijke band met een gouden strot in front…”
(Peter van Maris, Het Wapen van Hilversum)

“…Mariëlla blijkt een uitstekende zangeres te zijn die niet alleen met blues overweg kan…”
(Ben Vanhoegaerden, MazzmuzikaS)

“..Mariella wist ons te verblijden met haar mooie jazzy blues stem die van genuanceerd tot overweldigend via de speakers tot ons kwam...”  
(Jack, Jack’s Blues)

“…Hoe dan ook, met zo'n stem moet je het kunnen maken..... Als het wijn was  zou ik kunnen spreken van donkerzwart bosfruit met volle houttonen en een ellenlange afdronk…”
(Sante Brun, recensent)

“…De half-Italiaanse Tirotto heeft een doorrookte stem die je overeind doet schieten in je stoel. Heel diep, ze is een donkere contra-alt. Ze heeft een dijk van een stem en kan alles. Mariëlla Tirotto past niet in een hokje…”
(Nico Koolsbergen, Brabants Dagblad)

“…Het is die stem die zo mateloos boeit….Warm, diep, rauw, met de potentie van een kanon, dan weer zacht en ingetogen, maar je proeft de ingehouden kracht…” 
(Hans Jacobs, De Gelderlander)

“…De warme relaxte stem van de slanke, donkergelokte Mariëlla hangt in tussen blues en jazz…”
(Anke Mensink, Block)

“…Mariëlla Tirotto heeft een lage, hese stem die soms associaties oproept aan de onvolprezen Cassandra Wilson…” 
(Jean Paul Heck, De Telegraaf)